August 24th, 2008

Ανοικτή επιστολή: Απάντηση της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’ στον κ. Τάσο Τσακίρογλου και την ‘Ελευθεροτυπία’

24 Αυγούστου 2008
Επιτελείο «Νοητικής Αντιστάσεως»
http://www.NoitikiAntistasis.com

Εντελώς αναίτια και χωρίς καμιά πρόκληση εκ μέρους μας, βλέπουμε το όνομα και την ηλεκτρονική διεύθυνση της «Νοητικής Αντιστάσεως – www.N-A.gr» να προβάλλεται στη μαύρη λίστα των «κυβερνομούτσων με την σβάστικα» που συνέταξε ο Τάσος Τσακίρογλου στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία’ στις 17 Αυγούστου 2008. Στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας, μάλιστα, το τοπίο είναι δραματικά γαρνιρισμένο με φωτογραφίες από τις διάφορες ιστοσελίδες που αναφέρει καθώς και με μία τεράστια σβάστικα.

Το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίζει ο αρθρογράφος ή/και η σύνταξη της εφημερίδας είναι πασιφανές. Προσπαθούν ξεκάθαρα να συκοφαντήσουν την ιστοσελίδα μας, συνδέοντας την με την ακροδεξιά και τον νεοναζισμό, διότι η κριτική που ασκούμε στο σύστημα είναι τόσο συντριπτική, τεκμηριωμένη και άμεση στα συμπεράσματά της. Ειδ’ άλλως, πως εξηγούνται οι ατεκμηρίωτες διασυνδέσεις που κάνει με άσχετες μεταξύ τους ιστοσελίδες, και τα αφελή συμπεράσματα που εξάγει όσον αφορά το τί λένε και το τί κάνουν.

Ο κ. Τσακίρογλου προσπαθεί εντέχνως μεν, ατυχώς δε, να υποβαθμίσει και να διακωμωδήσει τις αναλύσεις και τα συμπεράσματά μας παρουσιάζοντας μας ως «συνωμοσιολόγους». Χρειάζεται αρκετή δόση θράσους, πραγματικά, να εξαπολύσεις μια τέτοια κατηγορία εναντίον της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’, που από την πρώτη κιόλας μέρα λειτουργίας της τον Φεβρουάριο του 2003, μέχρι και σήμερα, δεν παραλείπει ΠΟΤΕ να αναφέρει, με απαράμιλλη σχολαστικότητα, τις πλήρεις πηγές των όσων παραθέτει, είτε πρόκειται για πρωτογενείς πηγές συμβάντων και αναφορών, είτε δευτερογενείς και τριτογενείς, είτε πρόκειται για αναλύσεις και συμπεράσματα τρίτων. Δεν βρέθηκε ποτέ ΚΑΝΕΙΣ ως τώρα να αμφισβητήσει αυτή μας την πρακτική και δεν θα δεχθούμε από τον κ. Τσακίρογλου να το κάνει τώρα.

Εμείς δεν είμαστε ελληνοκάπηλοι τηλέμπορες πακεταρισμένης «συνωμοσιολογικής» μπουρδολογίας. Τα όσα λέμε εδράζονται αυστηρά σε στοιχεία και λογικά επιχειρήματα. Τι ακριβώς από τα όσα λέμε, που αφορούν είτε την Ελλάδα, είτε την Νέα Παγκόσμια Τάξη είναι «συνωμοσιολογία»;

Μήπως το ότι ο Αλέκος Αλαβάνος ανήκει στο παλαιότερο πολιτικό τζάκι της χώρας [25/06/2008]; Μήπως το ότι η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στις 7 Απριλίου 1993 αποδέχθηκε για όνομα της Βαρντάσκα το «Π.Γ.Δ. Μακεδονίας», προλαβαίνοντας Αμερικάνους, Ευρωπαίους και Ασιάτες [01/06/2008]; Μήπως το ότι ο πρώην Τούρκος ΥΠΑΜ δήλωσε, για τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, ότι «αν δεν πετάμε μεταξύ των 6 και των 10 μιλίων σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τις αποφάσεις της Ελλάδας» [11/07/2003]; Μήπως το ότι η γερμανική αστυνομία αναβιώνει πρακτικές της Stasi, χρησιμοποιώντας την τεχνική του «οσμητικού profiling» [24/05/2007]; Μήπως το ότι πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών δημόσια παραδέχθηκαν ότι έκαψαν, κατόπιν διαταγών, ελληνικά δάση [01/09/2007]; Μήπως το ότι ο Γιωργάκης Παπανδρέου κάτι τέτοια τα θεωρεί «ασύμμετρες ανοησίες», αλλά ο ίδιος μίλησε από τον Μάιο του 2002 (πέντε χρόνια δηλαδή πριν τον Βύρωνα Πολύδωρα) περί «ασύμμετρων απειλών» [08/09/2007]; Μήπως το ότι τα έγγραφα του Foreign Office τεκμηριώνουν ότι το ΑΚΕΛ μαζί με τον Γλαύκο Κληρίδη μαχαίρωναν πισώπλατα τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στο μετεισβολικό Εθνικό Συμβούλιο [15/02/2008], ή μήπως το ότι το ΑΚΕΛ το νομιμοποίησαν οι ιμπεριαλιστές, αποικιοκράτες Αγγλοι όταν αποχωρούσαν το 1959 από την Κύπρο [03/02/2008]; Μήπως το ότι ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης δήλωσε πως «είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάποιου να καίει την ελληνική σημαία» [21/11/2003]; Μήπως το ότι ο μεγάλος Τούρκος ποιητής και κομμουνιστής Ναζίμ Χικμέτ κάλεσε τους Τουρκοκύπριους να πυκνώσουν τις τάξεις της ΕΟΚΑ για κοινό αντιιμπεριαλιστικό αγώνα κατά των Άγγλων, την στιγμή που το ΑΚΕΛ τον καταδίκαζε [01/04/2008]; Μήπως το ότι σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ οικοδομούνται στρατόπεδα συγκεντρώσεως αντιφρονούντων και έγγραφα του στρατού μιλούν για τάγματα εργασίας [18/02/2007]; Μήπως το ότι οι Τούρκοι τρομοκρατούν τους μουσουλμάνους Πομάκους της Θράκης [04/05/2007]; Μήπως το ότι οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ρουφιάνους μέχρι και στα ταμεία των υπεραγορών [30/03/2007]; Μήπως ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ συναντάται κάθε χρόνο και προς τούτο υπάρχουν φωτογραφικά τεκμήρια και στοιχεία που επιβεβαιώνουν την υλοποίηση των σχεδίων και των στόχων της [06/06/2005]; Μήπως το ότι στο Ισραήλ συνελήφθησαν Εβραίοι νεοναζί [13/09/2007]; Μήπως το ότι οι απαρχές της εφεύρεσης του “μακεδονικού” εθνους  ξεκινούν με την επανάσταση του Ίλιντεν το 1903 και όχι, όπως υποστηρίζουν λυσσασμένα ορισμένοι ακροδεξιοί κύκλοι, από τον Τίτο το 1944 [23/02/2008]; Μήπως το ότι ο Κόφι Ανάν παραδέχθηκε ότι το «σχέδιο λύσης» του για την Ρουάντα οδήγησε σε γενοκτονία 800,000 ανθρώπων το 1994 [31/03/2004];

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε άπειρα δημοσιεύματα μας, αλλά δυστυχώς η κριτική του κ. Τσακίρογλου δεν αντικρούεται με επιχειρήματα, ακριβώς διότι δεν εδράζεται σε αυτά αλλά περιορίζεται στην λασπολογία. Η ‘Νοητική Αντίστασις’ “ευθύνεται” μόνο για τα συμπεράσματα, τα επιχειρήματα και τις ειδήσεις που αυτή φέρνει στο φως. Αν ο κ. Τσακίρογλου διακρίνει συνωμοσιολογία σε κάποια από τις πηγές μας, ας κάνει τα παράπονά του στην πηγή, και ας μας ενημερώσει και εμάς να ανασκευάσουμε οποιαδήποτε αναληθή πληροφορία.

Βεβαίως, και αυτό πρέπει να σημειωθεί, αν και προσπαθεί να μας σπιλώσει προσάπτωντας μας την κατηγορία του «συνωμοσιολόγου», δεν μας λέει ο ίδιος με τι κριτήρια και στην βάση ποιων τεκμηρίων και στοιχείων έβγαλε το συμπέρασμα ότι όλες οι ιστοσελίδες που αναφέρει αποτελούν, τρόπο τινά, μια συντονισμένη προσπάθεια, που εκπορεύεται, όπως αφήνει έντονα να νοηθεί, από ένα αόρατο κέντρο με σκοπό να «ψαρέψει νέους που είναι δυσαρεστημένοι από το πολιτικό μας σύστημα». Μήπως τελικά αυτογελοιοποιείστε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο κ. Τσακίρογλου; Πήπως γίνεστε εσείς τελικά ο καταγέλαστος συνωμοσιολόγος με αυτά τα αυθαίρετα συμπεράσματα; Τι θα μας πείτε μετά; Ότι είδατε και ούφο στην αυλή σας χθες βράδυ;

Εν πάση περιπτώση όμως, τίθεται σοβαρό θέμα αντικειμενικότητας και επαγγελματισμού τόσο για την ‘Ελευθεροτυπία‘, όσο και για τον κ. Τάσο Τσακίρογλου προσωπικά. Πώς είναι δυνατό να γράφονται και να δημοσιεύονται τέτοια ψέματα στην ‘Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία’, χωρις να τηρούνται έστω στοιχειώδεις κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας; Αν σε ένα μικρό θέμα όπως η παρουσία διαφωνούντων στο διαδίκτυο παρουσιάζεται μέσα από ένα τέτοιο διαστρεβλωτικό πρίσμα, πραγματικά αναρωτιόμαστε με πόση σοβαρότητα και εμπιστοσύνη μπορούμε να αντιμετωπίζουμε το σύνολο των ειδήσεων και των αναλύσεων της εφημερίδας.

Το θέμα βέβαια αποκτά μεγαλύτερη ακόμη βαρύτητα εκεί που μαθαίνουμε ότι ο κ. Τσακίρογλου, ως συνδικαλιστής, συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της ΕΣΗΕΑ για το 5ο Πανελλαδικό Συνέδριο της ΠΟΕΣΥ με τον συνδυασμό «Συσπείρωση Δημοσιογράφων – Δούρειος Τύπος» [ΕΣΗΕΑ, ανακοίνωση 11/04/2008]. Αξιέπαινη η συμμετοχή σε δημοκρατικές διαδικασίες και την επικροτούμε. Το ενδιαφέρον όμως είναι αλλού: ο εν λόγω συνδυασμός φέρεται να είναι, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της ‘Ανανεωτικής Πτέρυγας του Συνασπισμού κ. Λάμπρο Τσουκνίδα, «παράταξη στην οποία δραστηριοποιούνται δημοσιογράφοι από τον ευρύτερο χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς, το χώρο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ανένταχτοι αλλά και από το χώρο του ΠΑΣΟΚ» [Lexidia.pblogs.gr, 18/04/2008]. Ο κ. Τσακίρογλου, δηλαδή, συμμετέχει σε ένα πολιτικό συνδυασμό στον οποίο δύο από τους εκλελεγμένους αντιπροσώπους, για παράδειγμα, είναι ο κ. Δημήτρης Τρίμης του «Ιού» της ‘Ελευθεροτυπίας’ και ο κ. Τάκης Καμπύλης της ‘Καθημερινής’, γνωστοί αμφότεροι για την άτεγκτη και αφοριστική ιδεολογική γραμμή που ακολουθούν σε διάφορα εθνικά και κοινωνικά θέματα. Το συμπέρασμα είναι, λοιπόν, αμείλικτο: Πώς ακριβώς νομιμοποιείται ο κ. Τσακίρογλου να ασκεί ιδεολογική και πολιτική κριτική, με ψευδολογίες, λάσπη, συνωμοσιολογία και με τεχνικές που αντιβαίνουν κάθε κανόνα δεοντολογίας και αντικειμενικότητας, όταν ο ίδιος φέρεται να ανήκει σε ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό ρεύμα, το οποίο μάλιστα εκφράζεται και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο; Μήπως, τελικά, κάποιοι άλλοι «ψαρεύουν σε θολά νερά», όχι από το διαδίκτυο, αλλά μέσα από τις εφημερίδες;

Εξίσου ανέντιμη και βαθύτατα προσβλητική είναι και η προσπάθεια στιγματισμού μας, συσχετίζοντάς μας με ακροδεξιούς και νεοναζιστικούς κύκλους. Προκαλούμε έντονα τον κ. Τσακίρογλου να αποδείξει σε ποιο κείμενο της ιστοσελίδας μας εκφράζουμε εμείς τέτοιες απόψεις. Ας μας το υποδείξει για να απολογηθούμε ΑΜΕΣΩΣ. Αλλιώς ας μας ζητήσει ένα μεγάλο και ειλικρινές συγγνώμη. Η προσπάθεια ακύρωσης του πολιτικού λόγου της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’ μέσω της ταύτισής της με τον ρατσισμό και τον ολοκληρωτισμό εκλαμβάνεται από μας ως ένα φανερό πλέον σημάδι πανικού της ντόπιας διεθνιστικής (και εντόνως φασίζουσας) ούτω καλούμενης “διανόησης” που θορυβήθηκε από την γνήσια, έντιμη, ανιδιοτελή και προπάντων αχαλίνωτη δράση των Ελλήνων ιστολόγων οι οποίοι καθημερινά από τις ιστοσελίδες τους κονιορτοποιούν τα ψεύδη του κατεστημένου.

Αν είμασταν «φασίστες», «ακροδεξιοί» και «νεοναζί» κ. Τσακίρογλου, ενδεχομένως να επικροτούσαμε ακραίες και βίαιες ενέργειες κατά των υποθετικών πολιτικών μας αντιπάλων. Το αντίθετο. Όταν για παράδειγμα στις αρχές Ιουλίου 2008 σημειώθηκε έκρηξη βόμβας στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στα Χανιά η ιστοσελίδα μας καταδίκασε «απερίφραστα και μετά βδελυγμίας την βομβιστική επίθεση κατά των γραφείων» του κόμματος [Νοητική Αντίστασις, 05/07/2008], σε αντίθεση με ακραίους κύκλους, όπως αυτοί εκφράζονται από άτομα σαν τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο που θεωρεί πως «συγκεκριμένα ‘ποσά’ βίας» είναι αναγκαία για τους ιδεολογικούς τους σκοπούς και την «υπόθεση που υπερασπίζονται» [Αυγή, 20/06/2008].

Η προσπάθεια συκοφάντησης της ‘Νοητικής Αντιστάσεως’, αλλά και γενικότερα της κάθε εποικοδομητικής (και όχι μηδενιστικής) αντίστασης που ασκείται στο κατεστημένο μέσω του διαδικτύου, δια της ταυτίσεώς της με ακραίους κύκλους με τους οποίους όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση, αλλά είναι μάλιστα και σε τεράστια ιδεολογική ρήξη, φανερώνει την ανησυχία του συστήματος. Το άρθρο του κ. Τσακίρογλου προστίθεται και αυτό στην προσπάθεια πνευματικής κατατρομοκράτησης των διαδικτυακών αντιφρονούντων, όπως επιχείρησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Βασίλης Κρεμμυδάς που ζητούσε την «διασφάλιση της δημοκρατικότητας του ίντερνετ» με τέτοιο τρόπο που, περιέργως, να “αντισταθμίζεται” η, κατ’ αυτόν, επικίνδυνη «’πατριωτική’ προπαγάνδα» [Τα Νέα, 24/07/2008]. Η δε Ξένια Κουναλάκη, κόρη του πρώην βουλευτή του Συνασπισμού Πέτρου Κουναλάκη, απεκάλεσε τους αντιφρονούντες ιστολόγους ως «ιερόδουλες του κυβερνοχώρου» και ως κοινούς αντιγραφείς κειμένων, παρά το γεγονός ότι η ίδια είχε ανερυθρίαστα αντιγράψει (χωρίς καν αναφορά της πηγής!) το κείμενο της από την αμερικανίδα συγγραφέα Sarah Boxer [Νοητική Αντίστασις, 19/07/2008]!

Βέβαια η προσπάθεια αποκλεισμού της όποιας πολιτικής διαφορετικότητας δεν είναι ένα τοπικό, ελλαδικό φαινόμενο. Τέτοιες φωνές ακούγονται έντονα πλέον και στην ΕΕ, και στις ΗΠΑ, και αλλού στον κόσμο, τόσο από τους «διανοούμενους» του κατεστημένου, όσο και από τις πανικόβλητες κυβερνήσεις που βλέπουν πως η αμεσότητα, η αναρχία και η γνήσια δημοκρατικότητα του διαδικτύου εκβαραθρώνουν καθημερινά τα πελώρια ψεύδη τους. Και αυτά διότι, όπως γράφαμε στις 19 Ιουλίου 2008:

Η «μερίδα πολιτών που γαλουχήθηκαν με την ψευδαίσθηση ότι η πατρίδα είναι οι κάμποι», και που πολλοί απ’ αυτούς τυγχάνουν να είναι και ιστολόγοι, έχουν ανώτερα ιδανικά από τα δικά σας. Πιστεύουν σε άλλα πράγματα πέρα και πάνω από τους εμετικούς κομπλεξισμούς σας. Είναι πράγματα ωραία, πράγματα διαχρονικά, πράγματα αιώνια. Και είναι πράγματα που δεν μπορούν, γιατί δεν τους επιτρέπουν φυσικά, να τα πουν από την ‘ΝΕΤ’, την ‘Καθημερινή’ ή την ‘Ελευθεροτυπία’. Και αυτό είναι που σας φοβίζει. Σας φοβίζουν οι ιστολόγοι, όχι το σύνολό τους βέβαια, αλλά ξέρετε ότι με ένα άναρχο και παντελώς ελεύθερο μηχανισμό έκφρασης ιδεών όπως το διαδίκτυο μπορούν αναπάντεχα και από το πουθενά να ξεπεταχτούν, πράγμα που ήδη συμβαίνει, άτομα με νου και γνώσεις που έχουν πλέον την τεχνική δυνατότητα, ανέξοδα και μπροστά σε ολόκληρη την Κοινή Γνώμη, να αντικρούσουν το σαθρό ιδεολογικό οικοδόμημά σας, ό,τι και αν είναι, ακροαριστερό, αριστερό, δεξιό και ακροδεξιό, και να βοηθήσουν στο να συντριβεί σαν γυάλινος πύργος.

Αυτό που απαιτούμε, λοιπόν, από τον κ. Τσακίρογλου και την σύνταξη της ‘Ελευθεροτυπίας’ είναι να δημοσιεύσουν την επιστολή μας, και να μας απολογηθούν από την ίδια σελίδα της εφημερίδας για την λασπολογία και την διασύνδεση μας με την ακροδεξιά και τον νεοναζισμό, χώρους οι οποίοι όχι μόνο δεν μας εκφράζουν, αλλά και που είμαστε και σε σύγκρουση μαζί τους. Αν όντως είναι δημοκράτες και όντως πρεσβεύουν φιλελεύθερες αρχές, τότε δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα αντιληφθούν το λάθος τους και θα απολογηθούν σύντομα. Αν όχι, τότε ας μας επιτρέψουν να θεωρούμε το δημοσίευμα καθαρά προβοκατορικό και ύποπτο, με απώτερο σκοπό την σπίλωση και την ακύρωση του πολιτικού μας λόγου, πρακτικές που ευδοκιμούν σε ακροδεξιά ολοκληρωτικά καθεστώτα.
   

     Εκ μέρους του Επιτελείου της «Νοητικής Αντιστάσεως»
     Λάμπρος Γ. Καούλλας
     24 Αυγούστου 2008
     http://www.NoitikiAntistasis.com - http://www.N-A.gr
    

August 18th, 2008

Γιατί η Μακεδονία είναι ελληνική;

Μιχάλης Ρέλλος
Δικηγόρος, Διεθνολόγος
Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Εθνικών Θεμάτων ‘Αχιλλεύς’
29 Ιανουαρίου 2008
http://mrellos.blogspot.com

Τέλος στην Παραπληροφόρηση και στα Ψέματα

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ είναι αρχαίες Ελληνικές λέξεις. Ο γενάρχης των Μακεδόνων ήταν ο Μακεδών, γιος του Δία.

Οι Μακεδόνες, ένα από τα δεκάδες αρχαία Ελληνικά φύλα, μιλούσαν την ίδια γλώσσα, λάτρευαν τους ίδιους θεούς, είχαν την ίδια παιδεία και συνείδηση κοινής καταγωγής και Ιστορίας με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Όλοι ανεξαιρέτως οι αρχαίοι συγγραφείς συμφωνούν ότι οι Μακεδόνες ήταν Ελληνικό φύλο.

Το βασιλικό γένος της Μακεδονίας καταγόταν απ’ ευθείας από τον βασιλικό οίκο του Άργους και τον Ηρακλή.

Αρχικά χωρισμένοι σε Άνω και Κάτω Μακεδονία, τον Ε’ αιώνα μετά τους Μηδικούς πολέμους, ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α’ ενσωμάτωσε στο βασίλειό του τους Ελληνόφωνους πληθυσμούς της Άνω Μακεδονίας και έβαλε τις βάσεις για ένα ενιαίο ισχυρό κράτος.

Ποτέ δεν υπήρξε Μακεδονική εθνότητα ξεχωριστή από τον Ελληνισμό.

Τα ονόματα των αρχαίων Μακεδόνων είναι Ελληνικά, όπως αποδεικνύεται από τους τάφους των κοινών ανθρώπων, που έχουν βρεθεί και από κάθε άλλο αρχαιολογικό εύρημα.

Η τοπική αρχαία Ελληνική μακεδονική αιολικο-δωρική διάλεκτος, έχει αποδειχθεί ότι συνταυτίζεται με την Ελληνική διάλεκτο των Μυκηναίων της Γραμμικής Γραφής Β’.

Σε μεγάλα θέατρα, εκατό χρόνια πριν τον Αλέξανδρο, οι ελληνόφωνοι Μακεδόνες παρακολουθούν και κατανοούν παραστάσεις αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας. Δεκάδες χιλιάδες Μακεδόνες θεατές, εάν δεν είχαν την Ελληνική ως μητρική γλώσσα, δεν θα ήταν δυνατόν να παρακολουθήσουν το Ελληνικό θέατρο.

Ήταν 5ος αιώνας προ Χριστού όταν ο μέγας Ευρυπίδης συνέγραψε την τραγωδία ΒΑΚΧΑΙ στην Πέλλα, στην αυλή του φωτισμένου Μακεδόνα βασιλιά Αρχέλαου. Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά στην Μακεδονία και δεν ήταν η μόνη!

Η Μακεδονία γέννησε έναν Δημόκριτο και έναν Αριστοτέλη. Η γλώσσα που μιλούσαν και έγραφαν τα αριστουργήματά τους ήταν η Ελληνική, γλώσσα που ομιλείται συνέχεια, όπως έχει εξελιχθεί, μέχρι σήμερα από τον Ελληνικό λαό.

Αποδεχόμενος τις ιδέες για την πανελλήνια ενότητα, του Αθηναίου πολιτικού και ρήτορα Ισοκράτη, αντιπάλου του Δημοσθένη, με χαρακτηριστική την επιστολή του Ισοκράτη το 344 π.Χ., ο ολυμπιονίκης Φίλιππος ο Β’ επέβαλε την εθνική ενότητα και συνέστησε το ΚΟΙΝΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, όχι το κοινόν των «Ελλήνων και των Μακεδόνων»…

Η νέα πανελλήνια συμμαχία ένωσε όλους τους Έλληνες με γενική ειρήνη μεταξύ τους και με κοινό εχθρό την Περσική αυτοκρατορία, την οποία κατέλυσαν.

Ο γιός του Φιλίππου, Μέγας Αλέξανδρος, μαθητής του Αριστοτέλη, αρχιστράτηγος της Συμμαχίας της Κορίνθου, επικεφαλής των Ελλήνων πλην Λακεδαιμονίων κατέκτησε την Ασία και διέδωσε την Ελληνική γλώσσα και τον Ελληνικό πολιτισμό στο μεγαλύτερο τμήμα του τότε γνωστού κόσμου.

Οι Μακεδόνες διέδωσαν την Ελληνική γλώσσα και τον Ελληνικό πολιτισμό, όχι κάποια Σλαβική διάλεκτο ή κάποιον Σλαβικό πολιτισμό.

Είναι αναμφισβήτητο ότι η λαμπρή Ιστορία της Ελληνιστικής εποχής είναι και μακεδονική ιστορία.

Ποτέ και πουθενά ούτε ένας Μακεδόνας δεν αρνήθηκε την αυτονόητη ιδιότητα της Ελληνικής καταγωγής του.

Οι πρωτεύουσες του μακεδονικού βασιλείου, αρχικά οι Αιγές (σημερινή Βεργίνα) και μετέπειτα η Πέλλα, βρίσκονται εντός του Ελληνικού κράτους, όπως και όλες οι αρχαίες Μακεδονικές πόλεις. Καμιά δεν βρίσκεται εντός της ΦΥΡΟΜ.

Η Θεσσαλονίκη έλαβε το όνομά της από την αδελφή του μεγάλου Αλεξάνδρου και εκείνη δεν ονομαζόταν «Σολούν»…

Για τους Σλάβους το όνομα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ δεν σημαίνει τίποτα. Για τους Έλληνες σημαίνει ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ.

Όπως έγραψε ο Στράβων, η Μακεδονία υπήρξε πάντα το πρόφραγμα της Ελλάδος, δηλαδή το σινικό τοίχος προστασίας των νοτίων Ελληνικών πόλεων από τις εισβολές των βαρβάρων του βορρά.

Όταν ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε την Μακεδονία, επισκέφθηκε Ελληνικές πόλεις, που και σήμερα βρίσκονται εντός του Ελληνικού κράτους και δεν βρήκε κανέναν Σλαβόφωνο.

Μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση της Ελλάδος και μέχρι την νεότερη εποχή, συμπαγείς Ελληνικοί πληθυσμοί κατοικούσαν στην γεωγραφική περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας και την υπερασπίστηκαν με το αίμα τους.

Όταν ο Σέρβος ηγεμόνας Στέφανος Δουσάν κατέλαβε την βυζαντινή επαρχία της Μακεδονίας, ονόμασε το βασίλειό του «βασίλειο Σέρβων και Ελλήνων» όχι «Σέρβων και Μακεδόνων».

Γίνεται αντιληπτό ότι το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ένα τεράστιο πολιτιστικό μέγεθος και αγαθό γνωστό σε όλον τον κόσμο. Οι Ινδοί και οι Αφγανοί έχουν ιστορική μνήμη και δεν έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με την συνταγματική τους ονομασία.

Το μεγάλο αυτό πολιτιστικό αγαθό και όνομα, ιστορικά, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο αποκλειστικά με τον Ελληνικό λαό και με κανέναν άλλον. Οι κάτοικοι των Σκοπίων δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό το πολιτιστικό αγαθό. Μπορεί να μην έχουν δική τους Ιστορία, αλλά αυτό δεν τους επιτρέπει να κλέβουν και να οικειοποιούνται την πλούσια Ιστορία των γειτόνων τους.

Ιστορικά και πολιτιστικά το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ανήκει μόνο στην Ελλάδα.

Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και την Βουλγαρική προπαγάνδα της εποχής, κανείς στον κόσμο δεν αμφέβαλλε για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας από πλευράς ιστορικών δικαιωμάτων και πλειοψηφίας πληθυσμού.

Χίλια χρόνια μετά τον Αλέξανδρο, από το 602 μετά Χριστόν τα σλαβικά φύλα διασπούν το Βυζαντινό σύνορο στον Δούναβη και μικρές ομάδες Σλάβων αρχίζουν να εγκαθίστανται κατά τόπους στην Βαλκανική, κάνοντας επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο.

Η εγκατάσταση των Σλάβων στη νότια βαλκανική ήταν αραιή σε αντίθεση με την βόρειο βαλκανική, που ήταν πυκνή και σταθερή.

Οι αποδεδειγμένα Ελληνικής καταγωγής αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος από την Θεσσαλονίκη, ακολουθώντας την επίσημη κρατική Βυζαντινή πολιτική, πρωτοστατούν στον εκπολιτισμό και εκχριστιανισμό των Σλάβων, που ζούσαν εκτός της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και δημιουργούν αλφάβητο για τις προφορικές Σλαβικές διαλέκτους.

Οι Σλάβοι που είχαν εγκατασταθεί εντός της αυτοκρατορίας εχριστιστιανίσθηκαν σταδιακά και αφομοιώθηκαν χάρη στην παρουσία υπέρτερου αριθμητικά Ελληνικού πληθυσμού. Το έργο του Κύριλλου και του Μεθοδίου δεν αφορούσε τους Σλάβους της αυτοκρατορίας.

Όλοι οι ευρωπαϊκοί χάρτες και τα βιβλία των περιηγητών έως και τον 19ο αιώνα καταγράφουν διαχρονικά την Μακεδονία ως «περιοχή της Ελλάδος», ως κατοικούμενη κυρίως από Έλληνες. Καμιά απολύτως μνεία σε «έθνος Μακεδόνων» δεν γίνεται μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα και τον Τίτο.

Τους πρώτου αιώνες της Τουρκικής κατακτήσεως, για να αποφύγουν το παιδομάζωμα, πολλοί Έλληνες μαθαίνουν και χρησιμοποιούν σλαβονικά ιδιώματα, επειδή οι Τούρκοι άρπαζαν κατά προτίμηση Ελληνόπουλα.

Κατά τον 19ο αιώνα οι δίγλωσσοι Σλαβόφωνοι - Ελληνόφωνοι της νότιας Βαλκανικής εθεωρούντο Έλληνες, ακολουθούσαν το Πατριαρχείο του Ελληνικού Γένους στη Κωνσταντινούπολη, τα ονοματεπώνυμά τους ήταν μόνο Ελληνικά και στα σχολεία τους διδασκόταν μόνο η Ελληνική γλώσσα. Οι περισσότεροι είχαν καθαρή Ελληνική εθνική συνείδηση.

Η Βουλγαρία μετά την - με την βοήθεια των κομιτατζήδων - πραξικοπηματική κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1885-1886 και τις σφαγές και καταπίεση εις βάρος του μεγάλου Ελληνικού στοιχείου, κατέστρωσε ένα παρόμοιο κατακτητικό σχέδιο για την περιοχή της Μακεδονίας, που βρισκόταν υπό Οθωμανική κυριαρχία.

Βουλγαρόφρονα κομιτάτα έδρασαν στην Οθωμανική Μακεδονία με συνθήματα Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ και Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ αποσκοπώντας να προσελκύσουν τους ευρισκομένους σε σύγχυση ταυτότητας δίγλωσσους.

Οι σφαγές των κομιτατζήδων εις βάρος του Ελληνικού πληθυσμού είχαν ως αποτέλεσμα την οργάνωση ενός παλλαϊκού κινήματος αντιστάσεως, τον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ. Ήταν ένα έπος με χιλιάδες νεκρούς αγωνιστές, όπου οι συμπαγείς και με ισχυρή εθνική συνείδηση Ελληνικοί πληθυσμοί, δίγλωσσοι και μη, σταμάτησαν με το αίμα τους την προσπάθεια εκβουλγαρισμού τους.

Το 1912-13 οι βαλκανικοί πόλεμοι και οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων στρατιωτών απέδωσαν το 51% της γεωγραφικής περιοχής της Οθωμανικής Μακεδονίας στην Ελλάδα, το 39% στη Σερβία και το υπόλοιπο 10% στη Βουλγαρία.

Κατά την ανταλλαγή του πληθυσμού, που ακολούθησε τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, κανείς απολύτως, ούτε ένας, δεν δήλωσε εθνικά «Μακεδόνας»..

Οι Έλληνες που κατοικούσαν στο Σερβικό κομμάτι, όπως στο Ελληνικότατο Μοναστήρι, υπέστησαν πογκρόμ και διώξεις και οι περισσότεροι κατέφυγαν στην Ελλάδα, ενώ η περιφέρεια έλαβε το γεωγραφικό όνομα ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ, χωρίς καμιά απολύτως αντίδραση του τοπικού πληθυσμού. Κανείς δεν πρότεινε να την αποκαλούν ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Πριν μετονομαστεί σε Γιουγκοσλαβία το 1931, το βασίλειο ονομάστηκε το 1918 σε βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, όχι και «Μακεδόνων». Δεν υπήρχε κανένας μακεδονικός λαός και καμιά μακεδονική γλώσσα.

Η Σοβιετική Ένωση και η κομμουνιστική Κομιντέρν συνέλαβαν το σχέδιο της δημιουργίας ενιαίου κράτους στην Μακεδονία, μέσω του οποίου οι Σλάβοι και τα σοβιέτ θα έβγαιναν στις θερμές θάλασσες.

Το 1943 υποβάλλεται στον Στάλιν σχέδιο για ανεξάρτητο κράτος της Μακεδονίας, στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονταν Ελληνικά και Βουλγαρικά εδάφη.

Το 1944 ο Τίτο κατακτά την εξουσία στη Γιουγκοσλαβία και μετονομάζει την ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ σε ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με διακηρυγμένο στόχο την δημιουργία της μεγάλης Μακεδονίας. Οι Βούλγαροι κομμουνιστές αρχικά συμφωνούν.

Δημιουργήθηκε έτσι για πρώτη φορά ένα ψευδώνυμο έθνος, ένας τεχνητός λαός και μια τεχνητή γλώσσα. Γρήγορα άρχισε η πλαστογράφηση της Ιστορίας με την γνωστή δύναμη και αποτελεσματικότητα της προπαγάνδας εκείνων των καθεστώτων.

Η σημερινή ΦΥΡΟΜ εδαφικά δεν ήταν γη Μακεδόνων με εξαίρεση μια εδαφική λωρίδα στα νότια. Μέχρι και σήμερα το Ελληνικό βλαχόφωνο στοιχείο πλειοψηφεί στη νότια περιοχή των Σκοπίων.

Στην απογραφή του 1948 ανακοινώθηκαν 102.947 Αρωμάνοι (Βλάχοι Ελληνικής καταγωγής) στα Σκόπια.

Το 1991 σε δημοσκόπηση, το 11% του πληθυσμού των Σκοπίων, άνω των 200.000 άνθρωποι, εξέφρασαν την επιθυμία της ένωσης με την Ελλάδα.

Το 1993 ο πρόεδρος των Σκοπίων Γκλιγκόρωφ δήλωσε ότι στη χώρα του ζουν 100.000 Έλληνες.

Ο πραγματικός αριθμός όσων έχουν Ελληνική συνείδηση στα Σκόπια πρέπει να υπερβαίνει τους 200.000 και η καταπίεσή τους είναι διαρκής. Γι’ αυτούς η αδιαφορία των Ελληνικών αρχών είναι πλήρης και εξοργιστική, αφήνοντας χώρο στη Ρουμανία να αναπτύσσει προσπάθειες εκρουμανισμού τους.

Οι Σκοπιανοί κάθε ημέρα εξαπατούν και πλαστογραφούν την Ιστορία. Για πολλές δεκαετίες ισχυρίζονταν ότι είναι απόγονοι των Σλάβων εποίκων του 6ου και 7ου αιώνα. Τώρα ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αποκρύπτοντας ότι την δεκαετία του ‘90 ο Γκλιγκόρωφ δήλωνε δημοσίως ότι ο λαός του προέρχεται από τους Σλάβους εισβολείς του 7ου αιώνα και δεν έχει σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες.

Εκδίδουν χαρτονομίσματα που απεικονίζουν τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης και δηλητηριάζουν διαρκώς με ψέματα τη νεολαία τους, ενισχύοντας τον έντονο αλυτρωτισμό διαφόρων ισχυρών πολιτικών ομάδων.

Όποιος ξένος παράγων αλλά και κάθε σκοπιανός πολίτης, επισκεφθεί την αρχαιολογική περιοχή της Βεργίνας, θα συνειδητοποιήσει την μεγάλη απάτη του Στάλιν και του Τίτο.

Συχνά οι Σκοπιανοί ισχυρίζονται ότι στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη ψευδο-μακεδονική μειονότητα και την απαριθμούν σε 300.000 άτομα…

Τους διαψεύδουν όμως τα εκλογικά αποτελέσματα, διότι στις εκλογές έχουν λάβει μόνο το 0,01% των ψήφων.

Οι σύμμαχοί μας Αμερικανοί δια του Υπουργού Εξωτερικών το 1944-45 καταδίκασαν με σφοδρότητα την μετονομασία της «Βαρντάρσκα» σε «Μακεδονία». Όταν όμως ο Τίτο τα χάλασε με τον Στάλιν, οι Αμερικανοί απαιτούσαν από την Ελλάδα να μη στεναχωρεί τους Γιουγκοσλάβους.

Κάθε λαός και κάθε έθνος, που ζει σε μια γεωγραφική περιοχή, δικαιούται ένα όνομα. Το όνομα αυτό δεν μπορεί να κλέβει την Ιστορία των γειτόνων και να είναι όχημα αλυτρωτικών διεκδικήσεων. Οι γείτονές μας δεν πρέπει να ντρέπονται για την σλαβική καταγωγή τους και να επιδιώκουν την «κλοπή» του ονόματος των γειτόνων τους.

Για να εισέλθει στην ΕΟΚ η Μεγάλη Βρετανία εξαναγκάστηκε να αλλάξει το επί αιώνες αυτοκρατορικό όνομά της σε Ηνωμένο Βασίλειο διότι θίγονταν οι Γάλλοι λόγω της Γαλλικής επαρχίας της Βρετάνης.

Όταν οι Αυστριακοί ζήτησαν να εγγραφούν στην Κοινωνία των Εθνών ως Γερμανική Δημοκρατία της Αυστρίας, αν και Γερμανικό φύλο, υποχρεώθηκαν από τη Γερμανία στην εξάλειψη του επιθέτου «Γερμανική» και έγιναν απλώς «Αυστρία», που σημαίνει «νότια».

Ο Σλαβικός λαός των Σκοπίων δεν δικαιούται να καπηλεύεται το πολιτιστικό αγαθό της Μακεδονίας γιατί η Μακεδονία, ως έννοια, ως αγαθό, ως Ιστορία, ως πολιτισμός, είναι Ελληνική. Το όνομα είναι Ελληνικό και όπως είπε ο Ελύτης πριν πεθάνει, «το όνομά μας είναι η ψυχή μας».

August 16th, 2008

Διάγγελμα του Δημάρχου Αμμοχώστου Αλέξη Γαλανού για την απελευθέρωση της πόλης

Οι μηχανοκίνητες μονάδες της Εθνικής Φρουράς εισέρχονται πανηγυρικά στην πόλη. Οι ΛΟΚατζήδες εκκαθαρίζουν και τα τελευταία οχυρά του τουρκικού στρατού, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό εξασφάλισε και πάλι τον έλεγχο του λιμανιού της πόλης. Επιταγμένα πολιτικά φορτηγά και λεωφορεία της Εθνοφυλακής αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τους ενθουσιασμένους Αμμοχωστιανούς πρόσφυγες από όλη την νότια Κύπρο πίσω στις πατρογονικές τους εστίες, καθώς εθελοντές της Πολιτικής Άμυνας ξηλώνουν τα συργματοπλέγματα της περιφραγμένης περιοχής των Βαρωσίων.

Ο Δήμαρχος της πρώην κατεχόμενης πόλης επιστρέφει θριαμβευτικά στην έδρα του. Έξω από το απελευθερωμένο Δημαρχείο, στο οποίο ανεμίζουν πλέον περήφανα τα λάβαρα του έθνους, ο κ. Αλέξης Γαλανός κάνει διάγγελμα:

Κάπου πρέπει και εμείς να κερδίζουμε, είπε ο δήμαρχος Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός, μιλώντας στο Τρίτο Πρόγραμμα του ΡΙΚ. Ο Πάρις Ποταμίτης τού ζήτησε κάποιο σχόλιο για τη χθεσινή συμπλήρωση 34 χρόνων από τη δεύτερη φάση της εισβολής και την κατάληψη της Αμμοχώστου. Και ο κ. Γαλανός απάντησε πως προτιμούσε να ξεκινήσει με ένα θετικό σχόλιο: Με τη νίκη της Ανόρθωσης Αμμοχώστου επί του Ολυμπιακού Πειραιώς. Είναι μια νίκη, είπε, που βοηθά τα παιδιά μας να διατηρήσουν την πίστη και την αποφασιστικότητά τους για επιστροφή στην πόλη μας. “Κάπου πρέπει και εμείς να κερδίζουμε“. Ας είναι και στο ποδόσφαιρο. Αλλά δεν αρκεί, κ. Γαλανέ. [Πολίτης, 15/08/2008]

August 9th, 2008

Ετήσιο μνημόσυνο Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού

Θα τελεστεί και φέτος το 12ο Ετήσιο Εθνικοθρησκευτικό Μνημόσυνο των Ηρωομαρτύρων Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού που έπεσαν νεκροί τον Αύγουστο του 1996 στην Δερύνεια.

Ο Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε με τον πιο βίαιο και κτηνώδη τρόπο, με λοστούς και πέτρες. Οι δολοφόνοι του ήταν Τουρκοκύπριοι αντιδιαδηλωτές, Τούρκοι Γκρίζοι Λύκοι αλλά και ψευδοαστυνομικοί του καθεστώτος που τον λιντσάρισαν υπό τα απαθή βλέματα των Ειρηνευτών του ΟΗΕ. Ο Σολωμός Σολωμού ανέβηκε, δύο μέρες μετά, στον ιστό της τουρκικής σημαίας, αφού πρώτα έσπασε τον κλοιό Αστυνομίας και Ειρηνευτών, και προσπάθησε να την υποστείλει. Πυροβολήθηκε από αξιωματικούς του Τουρκικού Στρατού και ψευδοϋπουργό του καθεστώτος και σκοτώθηκε.

Το Μνημόσυνο θα τελεστεί στις 10 Αυγούστου στον Ιερό Ναό Αγ. Δημητρίου στο Παραλίμνι στις 8:00 π.μ. Του μνημοσύνου θα ακολουθήσει πορεία από την Εκκλησία ως το κοιμητήριο Παραλιμνίου και κατάθεση στεφάνων στους τάφους των Ηρωομαρτύρων.

August 2nd, 2008

«Φερ’ ειπείν…» - let me think… - «εκείνου των Τούρκων»!

Λάμπρος Γ. Καούλλας
02 Αυγούστου 2008
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»
http://www.NoitikiAntistasis.com

Ο πεπαιδευμένος και σώφρων Σωφρόνης Σωφρονίου της δεξιάς φιλοΑΚΕΛικής ‘Αλήθειας’ ανακάλυψε ότι «ο Κύπριος έχει μια πολύ ισχνή αντίληψη περί πολιτισμού». Και ο λόγος είναι φυσικά ο καταραμένος ο “ελληνοκεντρισμός” της παιδείας και του πολιτισμού μας:

Τι περιέχει αλήθεια το δικό μας κοκτέιλ για τον πολιτισμό; Λίγη μουσική, λίγα τραγούδια, λίγο χορό, λίγα ποιήματα, κάποια λαογραφική παράδοση, λίγη ιστορία (άκρως ιδεολογική), κανένα αρχαίο δράμα ή κωμωδία, κάποια κινηματογραφική ταινία (κι αυτή ξεθωριασμένη), κάποια διάλεξη που συνήθως είναι περιττή και κάποια έκδοση βιβλίου συνήθως τοπικού περιεχομένου που τις πιο πολλές φορές είναι κι αυτή περιττή. [Αλήθεια, 29/07/2008]

Και άντε οι αναπαραστάσεις των μαχών της ΕΟΚΑ, άντε τα θεατράκια για το 1821, άντε οι φολκλόρ κυπριακοί χοροί, άντε και οι “κιτς” φουστανελάδες και οι βρακάδες δεν είναι πολιτισμός για τους βαθυστόχαστους, φαντασμένους, ελιτιστές και σώφρονες διανοούμενους μας. Τώρα ούτε καν ο πολιτισμός της αρχαίας Ελλάδας δεν είναι πολιτισμός!

Η σχεδόν μονοπώληση μέρους των πολιτιστικών μας πραγμάτων από τα αρχαία έργα και συνήθως τις τραγωδίες φανερώνει διάφορα αρνητικά στοιχεία του πολιτισμού μας: αρχοντοχωριατισμό, καθαρά επίδειξη χωρίς περιεχόμενο, ψεύτικη συνείδηση, ματαιοπονία κοκ.

Βέβαια οι διάφοροι σώφρωνες δημοσιογράφοι όποτε θέλουν να δικαιολογήσουν τον ύποπτο και εγκληματικό ενδοτισμό τους τους θυμούνται, επιλεκτικά, τον «αρχοντοχωριάτικο» αρχαίο ελληνικό πολιτισμό:

Ο φίλος της σοφίας Σωκράτης ήταν και είναι πάντα ένας θαυμάσιος δάσκαλος. Διαβάστε οποιοδήποτε απόσπασμα από τους πρώτους διάλογους του Πλάτωνα. [...] Ο Σωκράτης πίστευε στην αξία και τη δύναμη της γνώσης ιδιαίτερα στα καίρια θέματα της ηθικής και της πολιτικής. Η γνώση, η ενημέρωση, η απλή σωστή πληροφόρηση στην πολιτική είναι ένα μάθημα που δεν μάθαμε, ιδιαίτερα εδώ στην Κύπρο, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά το θάνατο του Σωκράτη. [...]

Από το 1955 μέχρι σήμερα το πλείστον της κυπριακής ηγεσίας δεν γνωρίζει σε τι είδους κόσμο ζει. Είναι εκπληκτικό. Δεν κατάλαβαν οι άνθρωποι, που πήραν το μέλλον του τόπου στα χέρια τους, ότι η Κύπρος βρισκόταν πάντα σε επικίνδυνη γεωγραφική περιοχή, δεν κατάλαβαν ότι η βρετανική αποικιοκρατία ήταν εντελώς διαφορετική από τον προηγούμενο τουρκικό ζυγό, δεν κατάλαβαν ότι οι πολεμικές μέθοδοι του 1821 ήταν διαφορετικές από εκείνες του 1955, δεν κατάλαβαν ότι η Ελλάδα του ’55 ήταν μια χώρα που χρειαζόταν εξωτερική βοήθεια για να επιβιώσει, δεν κατάλαβαν ότι η Τουρκία ήταν αδυσώπητος κίνδυνος, δεν κατάλαβαν ότι η διεθνής κοινωνία στηρίζεται πάντα σε αμοιβαία συμφέροντα και όχι πάνω σε πλατωνικές αρχές, δεν κατάλαβαν τα αισθήματα και τα συναισθήματα των Τουρκοκυπρίων, δεν κατάλαβαν τη θηριωδία του ψυχρού πολέμου, δεν κατάλαβαν τη δύναμη της ειρηνικής αντίστασης, δεν κατάλαβαν την αξία της δημοκρατίας και της ατομικής ελευθερίας, δεν κατάλαβαν το βαθύτερο νόημα της Σωκρατικής σκέψης. [Αλήθεια, 28/07/2008, άρθρο του Σωφρόνη Σωφρονίου]

Τι πρέπει, λοιπόν, να περιλαμβάνει η σωστή παιδεία και ο σωστός πολιτισμός πέρα από τις «ακαταλαβίστικες», «αρχοντοχωριατικες» αρχαίες ελληνικές τραγωδίες; Ο σώφρων Σωφρόνης Σωφρονίου συμβουλεύει, μεταξύ άλλων:

Τη μεγάλη και φωτιστική περιοχή της επιστήμης και της φιλοσοφίας, τη μελέτη και τη χαρά της γνωριμίας με άλλους λαούς και άλλους πολιτισμούς, φερ’ ειπείν, εκείνου των Τούρκων, των Μαρωνιτών και των άλλων συμπατριωτών ή γειτόνων μας, την κατανόηση των θαυμάτων της σύγχρονης τεχνολογίας και των εφαρμογών της, τη διεύρυνση του θεατρικού ρεπερτορίου μας πολύ πέρα από τις αρχαίες τραγωδίες (που καλά-καλά δεν καταλαβαίνουμε ή τις καταλαβαίνουμε λανθασμένα). [Αλήθεια, 29/07/2008]

Χμμμ… Είμαι, ας πούμε, ο σώφρων Σωφρόνης Σωφρονίου της ‘Αλήθειας’ και σκέφτομαι ένα «τυχαίο» πολιτισμό από τους αναρίθμητους που υπήρξαν και υπάρχουν στον πλανήτη… Το βρήκα! «Των Τούρκων»! Άντε και «των Μαρωνιτών»! Δύο πολιτισμών, δηλαδή, που ανήκουν σε δύο μειονότητες της Κύπρου. Οι άλλες επίσημες μεινότητες «των άλλων συμπατριωτών ή γειτόνων» της Κύπρου είναι οι Αρμένιοι και οι Λατίνοι. Ο πρώτος πολιτισμός που ήρθε στο μυαλό του σώφρωνα δημοσιογράφου της ‘Αλήθειας’, της εφημερίδας που όλως τυχαίως οι απόψεις της ευθυγραμμίζονται με την πάγια πολιτική του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, του Foreign Office και των Ντενκτάς-Ταλάτ, ο πρώτος λοιπόν πολιτισμός είναι αυτός «των Τούρκων»! Και μετά μας πετά πονηρά και τον πολιτισμό των Μαρωνιτών, αλλά όχι και των Αρμενίων ή των Λατίνων.

Ερώτηση προς τον σώφρωνα Σωφρόνη Σωφρονίου: Γιατί, «φερ’ ειπειν», σώφρων καθώς είσαι, δεν σου ήρθε αυτόματα στο μυαλό και ο πολυχιλιετής πολιτισμός «των άλλων συμπατριωτών ή γειτόνων μας», των Αρμενίων; Μήπως η ‘Αλήθεια’, όπως και ο ‘Πολίτης’, δεν θέλουν να ασχολούνται με πολιτισμούς όπως, «φερ’ ειπείν» των Αρμενίων, γιατί «ο τουρκικός Τύπος/Στρατός ωρύονται» [Νοητική Αντίστασις, 26/06/2008] ; Μήπως γιατί προβάλλοντας, «φερ’ ειπείν», και τον πολιτισμό των Αρμενίων, θα έχουν οι Ελληνοκύπριοι «τη μελέτη και την χαρά της γνωριμίας» με τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ πολιτισμό «των Τούρκων»;

July 29th, 2008

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας καταργεί τον εθνικό ύμνο της Κυπριακής Δημοκρατίας

Λάμπρος Γ. Καούλλας
29 Ιουλίου 2008
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»
http://www.NoitikiAntistasis.com

Μετά την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας πληθαίνουν τα κρούσματα εξώφθαλμης πλέον αμφισβήτησης της ελληνικότητας της νήσου. Πριν ένα ακριβώς μήνα είχαμε αναφερθεί στην πολιτική απόφαση για δέσιμο της ελληνικής σημαίας στο οδόφραγμα της Οδού Λήδρας [Νοητική Αντίστασις, 29/06/2008]. Αυτό όμως δεν ήταν το μοναδικό κρούσμα.

Λίγες μέρες μετά την εκλογή του Χριστόφια, με εισήγησή τους, οι αντιπροσώποι της ‘Εφορίας Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λεμεσού’ του ΑΚΕΛ «έθεσαν θέμα διαγραφής από το επίσημο όνομα της λέξης “Ελληνικών”, ζητώντας να μετονομαστεί σε Σχολική Εφορεία Λεμεσού». Ευτυχώς, «η εισήγηση αυτή προκάλεσε την “έκρηξη” των υπολοίπων συναδέλφων τους, εφόρων του ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, με αποτέλεσμα τα πνεύματα να οξυνθούν επικίνδυνα» [Σημερινή, 29/02/2008, επίσης Βίας Λειβαδάς, 27/03/2008].

Και σε μια άλλη περίπτωση, ο (προερχόμενος από το ΔΗΚΟ) Γενικός Διευθυντής του ΡΙΚ κ. Θέμις Θεμιστοκλέους «διέταξε την υποστολή και την απαγόρευση της Γαλανόλευκης ελληνικής σημαίας μας, από τον έναν εκ των τριών ιστών του ΡΙΚ» [Σημερινή, 24/05/2008].

Τώρα έχουμε ένα νέο κρούσμα αμφισβήτησης της ελληνικότητας της Κύπρου, που αυτή την φορά δεν απειλεί μόνο τον εθνικό και ιστορικό χαρακτήρα του νησιού, αλλά αποτελεί άμεση αμφισβήτηση της ίδιας της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, και μάλιστα σε ανώτατο πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, με άμεσα υπεύθυνο τον ίδιο τον εκλελεγμένο από τους Έλληνες Κύπριους Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αντιγράφουμε από την Σημερινή’ [27/07/2008] το παραπολιτικό σχόλιο «Η “κατάργηση” του Εθνικού μας Ύμνου»:

Αυτή η υπόθεση με τη σιωπηρή κατάργηση του Εθνικού μας Ύμνου στους εορτασμούς που διοργανώνουν οι πρέσβεις στην Κύπρο πρέπει να προβληματίσει κάποιον, επιτέλους. Την αρχή έκαναν οι Αμερικανοί στις 14 του μήνα και ακολούθησαν την επόμενη εβδομάδα οι Γάλλοι. Με τη δικαιολογία ότι δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τουρκοκυπρίους που παραβρίσκονται στις εκδηλώσεις τους, αρνούνται ν’ ανακρούσουν τον Εθνικό μας Ύμνο. Η Κυβέρνηση τηρεί σιγήν ιχθύος, με αποτέλεσμα οι ξένοι να θεωρούν πλέον δεδομένο ότι δεχόμαστε ισότητα από πλευράς κρατικής υπόστασης με το ψευδοκράτος. Τα ίδια συνέβησαν και με τους Ελβετούς την περασμένη Πέμπτη. Με τη δική μας ανοχή, σε λίγο οι ξένοι δεν θα δέχονται ούτε τη σημαία μας και έτσι σιγά-σιγά το κράτος θα πάει περίπατο. Καιρός να ξυπνήσουμε ή αν η Κυβέρνηση διαφωνεί, να το πει ανοικτά. Κατάργηση της εθνικής ταυτότητας δεν μπορεί να γίνει ποτέ. Ούτε κατάργηση των εθνικών συμβόλων πριν από τη λύση.
ΣΙΣ

Αντιγράφουμε από ‘Το Κυπριακό Ποντίκι’ [25/07/2008], «Ο Χριστόφιας κατάργησε τον Εθνικό Ύμνο»:

Ο βαθμός επικινδυνότητας του Χριστόφια εμφανίζεται πιο καθαρά ημέρα με την ημέρα! Ο άνθρωπος κάνει ότι είναι δυνατόν, γι ανα εξαφανίσει την ελληνικότητα της Κύπρου, για να ξεχαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία και για να ισοπεδώσει τους θύτες με τα θύματα!

Σε δύο περιπτώσεις, πρόσφατα και με μικρή χρονική διαφορά η μία με την άλλη, έγινε το εξής: Στην επέτειο της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, την περίφημη 4th of July, η πρεσβεία των ΗΠΑ παρέθεσε δεξίωση, στην οποία προσκλήθηκε φυσικά και το αγαπημένο παιδί των Αμερικανών, ο Χριστόφιας. Στις 14 του Ιούλη, ήταν η επέτειος της Γαλλικής Δημοκρατίας, η Ημέρα της Βαστίλλης. Η γαλλική πρεσβεία επίσης παρέθεσε δεξίωση και επίσης προσκλήθηκε ο Χριστόφιας.

Μέχρι τώρα, σε τέτοιου είδους περιπτώσεις ανακρούεται ο εθνικός ύμνος της φιλοξενούσας την διπλωματική αποστολή χώρας, και φυσικά ο ύμνος της χώρας η οποία εορτάζει. Και στις δύο περιπτώσεις, στην παρουσία του Χριστόφια, ανακρούστηκε, στην επέτειο της 4ης του Ιούλη στην αμερικανική πρεσβεία, ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ και ο ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην επέτειο της 14ης του Ιούλη στην γαλλική πρεσβεία ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας και ο ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Δηλαδή ΔΕΝ ανακρούστηκε ο εθνικός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας! Και ήταν ΠΑΡΩΝ ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν είπε λέξη!

Και για να μην πει λέξη, είτε ήταν ενήμερος ότι δεν θα ανακρουόταν ο εθνικός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας και συναίνεσε, είτε το ζήτησε ο ίδιος! Δεν υπήρχε περίπτωση οι αρμόδιοι των πρεσβειών των ΗΠΑ και της Γαλλίας να αναλάμβαναν πρωτοβουλία και να “έσβηναν” τον εθνικό μας ύμνο, στην παρουσία μάλιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας! Θα αποτελούσε μέγιστο διπλωματικό σφάλμα!

Είναι η όχι ο άνθρωπος επικίνδυνος για την Κυπριακή Δημοκρατία και για τον Ελληνισμό; Αυτό το βλέπουν οι Συναγερμικοί, που υποτίθεται τον στηρίζουν, στραβωμάρα τους;

Βλέπουμε δηλαδή ότι ο επιφανειακά κομμουνιστής, αντιιμπεριαλιστής Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο εκλελεγμένος από τους Έλληνες Κύπριους αριστερός Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να προτιμά να ανακρούεται ο Ύμνος της «καπιταλιστικής», «νεοφιλελεύθερης», «αντιεργατικής» και «αντιλαϊκής» Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί να ανακρούεται ο Εθνικός Ύμνος των Ελλήνων Κυπρίων εργατών, αγροτών, λιμενεργατών, οικοδόμων, κτηνοτρόφων, δημοσίων υπαλλήλων, ιδιωτικών υπαλλήλων, και άλλων Ελλήνων Κυπρίων που αποτελούν τις «πλατιές, λαϊκές μάζες» που υπερψήφισαν και δημοκρατικά επέλεξαν τον Δημήτρη Χριστόφια ως Πρόεδρο του κράτους τους.

Και αυτό όχι - τουλάχιστον… - για χάρη κάποιας οικονομικής μεταρρύθμισης που θα αυξήσει το μεροκάματο του εργάτη, αλλά για χάρη του γενοκτόνου τουρκικού φασισμού, του ακραίου διζωνικού ρατσισμού και του βρετανικού διχοτομικού ιμπεριαλισμού.

Υπενθυμίζουμε, για άλλη μια φορά, ότι προεκλογικά ο Δημήτρης Χριστόφιας δεσμεύτηκε να μην αμφισβητήσει, αλλά να διαφυλάξει, την ελληνικότητα της Κύπρου. Απαντώντας ο ίδιος σε δηλώσεις του επιτελείου Κασουλίδη ότι το ΑΚΕΛ θα ξεγράψει την ελληνικότητα της παιδείας και θα καταργήσει το μάθημα των θρησκευτικών, είπε:

«Δεν υπολόγιζα ότι θα σκαρφιστούν τα επιτελεία του κ Κασουλίδη τέτοια κατηγορητήρια και παραμύθια ότι τάχατες κινδυνεύει η ελληνικότητα μας και η θρησκεία μας. “Βλέπουν μπροστά” και μας πέρνουν πίσω. Μας πέρνουν δεκαετίες πίσω. Μή κ